تصمیمِ حفظ یا خارج کردن
آیا ایمپلنتِ دچارِ عفونت را میتوان نجات داد؟
پاسخ، بله یا خیرِ قطعی نیست. نجاتِ یک ایمپلنتِ دچارِ عفونت به چند عاملِ مشخص بستگی دارد که فقط با معاینه و تصویربرداری قابلِ بررسیاند — نه با نگاه کردن به یک عکس.
چه چیزی تعیینکننده است
عواملِ مؤثر در قابلیتِ حفظِ ایمپلنت
میزان و الگویِ تحلیلِ استخوان
تحلیلِ کم و یکطرفه، نسبت به تحلیلِ شدید و دورتادورِ ایمپلنت، شانسِ حفظِ بیشتری دارد.
ثباتِ ایمپلنت
ایمپلنتی که هنوز در استخوان محکم است، حتی با عفونتِ اطراف، معمولاً کاندیدِ بهتری برایِ درمان است تا یکی که لق شده.
شکلِ ضایعهٔ استخوانی
ضایعاتِ قیفیشکل (استخوانِ باقیمانده در اطراف) با پیوندِ استخوان قابلِ بازسازیترند تا ضایعاتِ افقیِ گسترده.
کنترلِ پلاک و بهداشتِ دهانی
بدونِ کنترلِ عاملِ اولیه (پلاکِ باکتریایی)، حتی درمانِ جراحی هم پایدار نمیماند.
قابلِ حفظ
هر ایمپلنتِ دچارِ مشکل، الزاماً نیاز به خارج شدن ندارد.
گاهی خارج کردن، درستترین راه است
گاهی خارج کردنِ ایمپلنت بهترین و قابلپیشبینیترین درمان است. تصمیمگیری باید بر اساسِ تشخیصِ دقیق انجام شود.
هدف ما این نیست که فقط بگوییم ایمپلنت خراب است؛ هدف این است که بفهمیم چرا خراب شده و آیا میتوان آن را حفظ کرد یا خیر.