روش‌های درمان

درمانِ جراحیِ پری‌ایمپلنتیت چیست؟

وقتی پاک‌سازیِ غیرجراحی به تنهایی کافی نیست، جراحی دسترسیِ کامل به سطحِ آلودهٔ ایمپلنت را فراهم می‌کند. کدام روشِ جراحی مناسب است، به شکلِ دقیقِ ضایعه بستگی دارد.

سه روشِ اصلی

کدام روشِ جراحی برایِ چه وضعیتی؟

جراحیِ دسترسی (فلپ)

بازکردنِ موقتِ لثه برایِ پاک‌سازیِ کاملِ سطحِ ایمپلنت که درمانِ غیرجراحی به آن نمی‌رسد.

جراحیِ بازسازی‌کننده

پیوندِ استخوان برایِ تلاش در بازسازیِ بافتِ از دست‌رفته. بیشترین اثر را در ضایعاتِ قیفی‌شکل (استخوانِ باقی‌مانده در اطراف) دارد، نه در تحلیلِ افقیِ گسترده.

صافکاریِ سطحِ ایمپلنت (ایمپلنتوپلاستی)

صافکردنِ مکانیکیِ رزوه‌های آشکارشدهٔ ایمپلنت برایِ کاهشِ تجمعِ پلاک. بیشتر برایِ مناطقِ غیرقابلِ دسترسِ نگهداری استفاده می‌شود؛ شواهدِ اثرش بر طولِ عمرِ ایمپلنت هنوز محدود است.

قابلِ حفظ

هر ایمپلنتِ دچارِ مشکل، الزاماً نیاز به خارج شدن ندارد.

گاهی خارج کردن، درست‌ترین راه است

گاهی خارج کردنِ ایمپلنت بهترین و قابل‌پیش‌بینی‌ترین درمان است. تصمیم‌گیری باید بر اساسِ تشخیصِ دقیق انجام شود.

قدمِ بعدی

پیش از هر تصمیمی، یک ارزیابیِ مستقل بگیرید