تصمیمِ نهایی
کِی خارج کردنِ ایمپلنت ضروری است؟
خارج کردنِ ایمپلنت، آخرین گزینه است — نه اولین. اما در چند شرایطِ مشخص، معمولاً واقعبینانهترین تصمیم است. اینها را با یک ارزیابیِ دقیق، نه با حدس، میتوان تشخیص داد.
شرایطی که معمولاً به خارج کردن میانجامند
چهار حالتِ اصلی
شکستگیِ خودِ ایمپلنت
شکستِ فیزیکیِ بدنهٔ ایمپلنت قابلِ ترمیم نیست.
از دست رفتنِ کاملِ اتصال به استخوان
لقیِ واقعیِ ایمپلنت (نه پیچِ روکش) در بیشترِ موارد برگشتپذیر نیست.
عفونتِ پیشرفته و بیپاسخ به درمان
وقتی درمانِ غیرجراحی و جراحی هر دو انجام شده و عفونت و تحلیلِ استخوان ادامه دارد.
موقعیتِ نادرستِ ایمپلنت
کاشتی که از ابتدا در زاویه یا محلِ نامناسب قرار گرفته و روکشگذاریِ درست را غیرِممکن میکند.
قابلِ حفظ
هر ایمپلنتِ دچارِ مشکل، الزاماً نیاز به خارج شدن ندارد.
گاهی خارج کردن، درستترین راه است
گاهی خارج کردنِ ایمپلنت بهترین و قابلپیشبینیترین درمان است. تصمیمگیری باید بر اساسِ تشخیصِ دقیق انجام شود.